Daar ben ik weer!

Het leven kent pieken en dalen en ik moest blijkbaar een heel diep dal door. Sjonge jonge, dat duurde me wel heeeel lang.  Gelukkig ben ik weer op weg naar boven.

Je hebt de echte wereld en je eigen wereld. Ik begon me steeds meer terug te trekken in mijn wereld. Ik was teleurgesteld in mensen, het leven, enz., Mijn gedachte was  ‘Iedereen kan de @#4@#3 krijgen, ik doe het zelf wel!’. Leuke gedache die ik altijd wel heb, maar ik wist wel dat je anderen nodig had. Ditmaal was die gedachte heel sterk. Ik ging er te ver in mee. Wat ik ook probeerde, het lukte me niet die gedachte terug te bannen naar de achtergrond. Ik werd er pessimistisch en chagerijnig van. Zelfs ik kon mezelf soms wel schieten.

Positief moest ik weer worden. Maar hoe? Gesprekken gehad, vaak hulp gevraagd aan boven en uiteindelijk gekregen. Zijn mijn issues over? Nou nee, maar ik kan ze weer handelen. Er is weer ruimte voor nieuwe zaken.

Ik mag weer verder op de manier zoals ik gewend ben. Op een positieve manier. Ik kan weer deelnemen aan de werkelijke wereld. Een hoofdstuk voor zover mogelijk afsluiten en aan een nieuw hoofdstuk beginnen. Heerlijk! Ik ben benieuwd wat me te wachten staat.

Wees lief voor elkaar.

Lieve groetjes,

Nelleke